Een woord krijgt pas echt betekenis wanneer we er een gevoel aan verbinden.

It is up to you  Persoonlijk   Een woord krijgt pas echt betekenis wanneer we er een gevoel aan verbinden.

Een woord krijgt pas echt betekenis wanneer we er een gevoel aan verbinden.

Toen ik een kind was schreef ik graag en met name gedichten, omdat ik mij daardoor bevrijd voelde. Ik was even bevrijd van alle gedachten, gevoelens en waarnemingen die ik door de dag heen ervaarde. Het bracht mij structuur waar het soms zo’n chaos was. Helaas ben ik in mijn tienerjaren de flow van het schrijven verloren, maar sinds een jaar durf ik het weer. Wat ik schreef vond ik als tiener ineens stom terwijl het mijn gevoelens en gedachten waren. Het was mijn beeld van de wereld alleen was het ineens minder onschuldig, minder positiviteit, minder blij. Soms gebeuren er dingen in ons leven waar je geen grip op hebt en als kind wilde ik mijn gevoelens verstoppen. De woorden op papier werden ineens zo krachtig; het werd het tegenovergestelde van verstoppen. Het staat er ineens zo duidelijk wanneer je iets opschrijft, want behoorlijk confronterend kan zijn. Het voelde onveilig en kwetsbaar. Een tekst kan gevonden worden door mensen, anders geïnterpreteerd worden dan de woorden die er staan. Wat zouden ze dan denken? Ik heb alles weggegooid en verwijderd.

 

Een woord krijgt pas echt betekenis wanneer we er een gevoel aan verbinden. Wat als iemand er een ander gevoel aan zou verbinden dan ik had bedoeld? Ik observeer, ervaar en voel veel en daarom heb ik ook veel te verwerken op een dag. Schrijven werd een ding, maar ik bedacht dat het gewoon lag aan mijn handschrift want dat vond ik niet mooi en ik kon taal- en spelfouten niet deleten, dus dan werd het lelijk. Ik was ook dat kind dat niet kon wachten om in mijn nieuwe schoolschriften te gaan schrijven en ik beloofde mijzelf dat ik het super netjes zou houden. Nou, dat ging uiteraard niet heel lang goed. Daar had ik dan echt even last van.

 

Ik heb heel lang gedacht dat ik perfectionistisch was dat werd namelijk ook vaak tegen mij gezegd. Door mijn perfectionisme stelde ik dingen vaak uit of deed ik het helemaal niet en publiceerde ik geschreven teksten niet, omdat het nooit goed genoeg zou zijn. Ik ben perfectionistisch en daarom mag ik uitstelgedrag vertonen, dat werd mijn waarheid. Ik weet nu dat ik niet perfectionistisch ben, maar dat ik bang was om afgewezen te worden, dat dat wat ik creëerde niet goed genoeg zou zijn. De stempel perfectionistisch heeft mij super veel stress gebracht, omdat het een vrijkaart was om uitstelgedrag te mogen vertonen en daardoor heb ik kansen laten liggen. Ik ben niet perfectionistisch; ik ben altijd bang geweest om afgewezen te worden. Gelukkig geloof ik dat we mogen leren, dat we fouten mogen maken, dat we van mening mogen veranderen. Ik geloof in lief zijn voor elkaar, in samenwerkingen en in de goedheid van de mens. Ik geloof dat een woord pas echt betekenis krijgt wanneer we er een gevoel aan verbinden. Laten we samen geloven in mogelijkheden, liefde, licht en positiviteit.

 

Love,

Kimberley